stay with me

没什么不可能

老天爺你年紀大， 耳又聾來眼又花， 年紀大，耳又聾來眼又花。

Old Heaven, you’re so ancient—deaf and blind, so ancient—deaf and blind.

老天爺你年紀大， 你看不見人來聽不見話， 年紀大，看不見人聽不見話。

Old Heaven, you’re so ancient—you no longer see a soul, no longer hear a word, so ancient—seeing no one, hearing nothing.

殺人放火的享盡榮華， 吃素看經的活活餓煞。

Those who kill and burn enjoy every glory, those who fast and chant scriptures starve to death;


老天爺你不會做天， 你塌了吧！ 老天爺你不會做天， 你不會做天， 你塌了吧！

Old Heaven, you no longer know how to be Heaven—then crumble, fall! Old Heaven, you no longer know how to be Heaven—you no longer know how—so crumble, fall!

در کلاس تاریخ چین، استادمون برای توصیف وضعیت اجتماعی اواخر سلسله مینگ فقط یک شعر عامیانه خوند…

جایی که مردم می‌گفتند:
آسمان دیگر نه می‌بیند، نه می‌شنود.
ظالمان در رفاه‌اند، و نیکان از گرسنگی می‌میرند.

شاید این فقط یک شعر نبود—
بلکه لحظه‌ای بود که حتی «آسمان» هم در ذهن مردم فرو ریخت.